Γιατί η έκθεση μιας εργασίας μπορεί να έχει ένα πολύ μεγάλο μέγεθος;

Η έκθεση μιας ερευνητικής εργασίας είναι συνήθως ένα αρχείο κειμένου (έγγραφο) με πίνακες, σχήματα και εικόνες, τα οποία είτε δημιουργούνται στον επεξεργαστή εγγράφων, είτε εισάγονται ως εξωτερικά πολυμεσικά αρχεία. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γνωρίζουμε τους διάφορους τύπους πολυμεσικών αρχείων, τα γενικότερα χαρακτηριστικά τους, με κυριότερο τα μεγέθη στα οποία κυμαίνονται. Για παράδειγμα, μπορεί μια (ψηφιακή) έκθεση να έχει ένα αδικαιολόγητα μεγάλο μέγεθος (π.χ. 100 MB), το οποίο να οφείλεται σε μία μόνο φωτογραφία που έχουμε εισαγάγει στο κείμενο. Το πολυμέσο, όσο πιο ευκρινές είναι (π.χ. πιο μεγάλη η ανάλυση μιας εικόνας, πιο καλός ο ήχος ενός τραγουδιού), τόσο μεγαλύτερο μέγεθος έχει, δηλ. τόσο μεγαλύτερο χώρο καταλαμβάνει στον υπολογιστή μας.

Πολυμεσικό υλικό μεγάλης ευκρίνειας απαιτείται μόνο σε περιπτώσεις πολύ καλής εκτύπωσης ή επαγγελματικής προβολής, και σίγουρα όχι στην ανταλλαγή αρχείων, στην αλληλεπίδρασή μας με το διαδίκτυο ή άλλα μέσα επικοινωνίας (όπως, π.χ., το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο). Σε μια οθόνη, με αρκετά μεγάλη ανάλυση, για παράδειγμα 1440*900 pixels (σε συμπιεσμένη μορφή jpg μπορεί να έχει μέσο μέγεθος 1 MB), μια φωτογραφία προβάλλεται με την ίδια πάντα ευκρίνεια, ακόμη και αν έχει πολύ μεγαλύτερη ανάλυση από αυτήν της οθόνης (και επομένως πολύ μεγαλύτερο μέγεθος)!

Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αρχείων που συναντάμε στο διαδίκτυο είναι οι κωδικοποιημένες πληροφορίες υπερ-κειμένου (σε html), τα έγγραφα (σε pdf), οι ψηφιογραφικές εικόνες (σε jpg), οι  κυματομορφές ήχου (σε mp3) και τα βίντεο (σε mpg/flv). Mια λίστα, με σύντομη περιγραφή για κάθε τύπο αρχείου, περιέχεται στο παρακάτω αρχείο…

Typoi_Arxeiwn

Υπάρχει ένας απλός τρόπος για να εντοπίσουμε αν υπάρχουν πολύ μεγάλα αρχεία σε ένα αρχείο εγγράφου. Αφού έχουμε αποθηκεύσει την εργασία μας στη μορφή που τη δουλεύουμε (π.χ. doc), δοκιμάζουμε να την αποθηκεύσουμε ξανά σε μορφή υπερκειμένου (π.χ. html). Η μορφή αυτή δημιουργεί μια σειρά από πολλά αρχεία, και κυρίως αποθηκεύει ξεχωριστά κάθε εμπεριεχόμενο αρχείο εικόνας. Από τον διαχειριστή αρχείων (του λειτουργικού συστήματος) εντοπίζουμε τα μεγαλύτερα σε μέγεθος αρχεία, τα επεξεργαζόμαστε ώστε να μικρύνουν σε μέγεθος και τα εισάγουμε στο αρχικό έγγραφο, αφού πρώτα σβήσουμε τα υπάρχοντα…

Γ.Κ., 30/12/2011

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s