Αρχείο ετικέτας ομάδες

«School on the Cloud»: 3 Summits, 4 Working Groups, 5+ Social Media & 1000+ links…

Πόσες άραγε διαδικτυακές πηγές υλικού μπορούν να δημιουργήσουν για το «School on the Cloud» (SoC) οι 4 ομάδες εργασίας (WGs), ενός ευρωπαϊκού επιδοτούμενου έργου (Lifelong Learning Program KA3 ICT), με σχεδόν 100 συμμετέχοντες από 18 ευρωπαϊκές χώρες, μέσα σε 3 χρόνια (δουλεύοντας ο καθένας από 1 έως 1000 μέρες) και παρουσιάζοντας τα αποτελέσματά του σε 3 Summits (Athens: 22/3/14, Palermo: 1/11/15, Brussels: 18/11/16);

soc_wg_code-smallΜια πολύ μικρή σύνοψη και αρχικό έναυσμα δίνεται παρακάτω μέσω των 5 menus του δικτυακού τόπου του έργου: WGs, Summits, Outputs, Publications, Dissemination, αλλά και των 4 ομάδων εργασίας του:

Α. Ομάδα Εργασίας i-Leader: Μελετάει τον επικεφαλής και τους ηγέτες των εκπαιδευτικών οργανισμών και πώς μπορούν να αξιοποιήσουν το cloud.

Β. Ομάδα Εργασίας i-Teacher: Παρέχει τη μεθοδολογία και τις καλές πρακτικές στον εκπαιδευτικό, ο οποίος πλέον μπορεί να αξιοποιήσει μια ποικιλομορφία εργαλείων του cloud.

Γ. Ομάδα Εργασίας i-Learner: Αναλύει την προσωποποιημένη μάθηση και τα κριτήρια των προσωποποιημένων καλών πρακτικών.

Δ. Ομάδα Εργασίας i-Future: Μελετάει τις μελλοντικές τάσεις του Cloud στην εκπαίδευση και «προβλέπει» σενάρια χρήσης για κάθε τους μελλοντικούς leaders, teachers και learners.

soc

Από τα 1000+ links του έργου, στα οποία μπορείτε να πλοηγηθείτε, επιλέγουμε τα παρακάτω 15+ εναρκτήρια:

ΓΚ, 31/12/2016

Σημείωση: Επειδή είναι πολύ δύσκολο να αναφερθούμε σε όλους τους σημαντικούς συντελεστές του έργου, με ανάδοχο τα Εκπαιδευτήρια Δούκα, θα μνημονεύσουμε πρωτίστως τον Pano Papoutsi πυρήνα και συνδετικό κρίκο κάθε δραστηριότητας του SoC, ο μόνος που αφιέρωσε 1000+ μέρες αφοσιωμένης εργασίας στο έργο και τους υπευθύνους των 4 Ομάδων Εργασίας: Karl Donert (WG1), Sofie de Cupere (WG2), Luc Zwartjes (WG3) και Kosti Koutsopoulo (WG4).

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Advertisements

Η μέθοδος «Project» – διαπιστώσεις, απορίες, ερωτηματικά

Η διδασκαλία προϋποθέτει πάντα μια μέθοδο. Δε διδάσκει κανείς την αταξία· διδάσκει την τάξη και, φυσικά, η διδακτική τάξη προϋποθέτει τη μέθοδο, δηλαδή τον οργανωμένο τρόπο αναζήτησης, ανακάλυψης, προσέγγισης και κατάκτησης της γνώσης.

Κάποιες φορές δημιουργείται ένας περίεργος διδακτικός οίστρος. Θεοποιείται μια μέθοδος διδασκαλίας, δηλαδή υπερλατρεύεται ως ένα είδος διδακτικής πανάκειας, που λύνει όλα τα προβλήματα, και τότε δημιουργείται μια κατάσταση συρμού, ομαδικής παράκρουσης και διδακτικής μόδας.  Σε τέτοιες καταστάσεις κυριαρχεί, ως πρυτανεύουσα, μία και μόνη μέθοδος. Τότε είναι που ενεδρεύουν κάποιοι κίνδυνοι. Τους καταγράφουμε συνοπτικά: ομογενοποιείται η διδασκαλία και αρχίζει να επικρατεί ένα είδος μεθοδολογικής και διδακτικής μονομέρειας. Χάνονται δύο πράγματα: η εναλλαγή των διδακτικών μεθόδων και ο διδακτικός πολυτροπισμός που αποτρέπει την τυποποίηση.

Κάποτε – δεκαετία του ’70 – θεοποιήθηκαν, ως διδακτέα ύλη, τα σύνολα. Η εκπαιδευτική κοινότητα έφτασε σ’ ένα επίπεδο λατρευτικής παράκρουσης. Τα τελευταία χρόνια ο μικρός ή ο μεγάλος θεός στην εκπαίδευση είναι οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών (ΤΠΕ).

Παράλληλα, κυριάρχησαν – πάντα στο χώρο της εκπαίδευσης – η ομαδοσυνεργατική μορφή διδασκαλίας και η λεγόμενη μέθοδος project. Αυτονόητο ότι ούτε στη διδακτική ομαδοσυνεργατικότητα ούτε στην αναζήτηση της γνώσης με τη μέθοδο project προσγράφεται κάτι το αρνητικό. Το αντίθετο μάλιστα.

Δημιουργούνται, όμως, κάποιες εύλογες απορίες ή και ερωτηματικά. Καταρχήν, πρέπει να διευκρινιστεί ότι η μέθοδος project προϋποθέτει την ομαδοσυνεργατικότητα, δηλαδή την κατανομή της τάξης σε ισομελείς ομάδες συν–εργασίας, συν–έρευνας και συν–ανακάλυψης της γνώσης. Επομένως, προβάλλει ως ισχυρό προαπαιτούμενο η συνύπαρξη στην τάξη μαθητών που έχουν τη συνεργατική προδιάθεση και, παράλληλα, είναι εξοικειωμένοι με τους κανόνες της μικρο–έρευνας και της αναζήτησης της γνώσης. Τι γίνεται, όμως, όταν οι μαθητές, για ποικίλους λόγους, δε διαθέτουν αυτά τα δύο προαπαιτούμενα;

Σ’ ένα δεύτερο επίπεδο, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι η μέθοδος project ανατρέπει παγιωμένους ρόλους: ο διδάσκων δε λειτουργεί πλέον ως μοναδικός χορηγός και πηγή γνώσεων. Ο ρόλος, όχι βέβαια της προσφοράς, αλλά της αναζήτησης της γνώσης, μετακινείται από το δάσκαλο σε ομάδες μαθητών. Για να ουσιαστικοποιηθεί όμως μια τέτοια μετακίνηση γνωστικής αναζήτησης, πρέπει και πάλι να συλλειτουργήσουν κάποιοι όροι και κάποιες προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα:

α)     Χρειάζεται να υπάρχουν τα εργαλεία για να τελεσφορήσει η έρευνα – αναζήτηση της γνώσης (= υπολογιστές, βιβλιοθήκες, ψηφιακό υλικό κλπ.). Διαφορετικά, δεν μπορεί να λειτουργήσουν τα λεγόμενα ερευνητικά πεδία.

β)      Προαπαιτείται, ακόμη, να προσδιορισθούν με ακρίβεια τα διαδικτυακά και τα βιβλιογραφικά πεδία έρευνας, για να μη χαθούν οι μαθητές στο χαοτικό κόσμο της ψηφιακής και της έντυπης βιβλιογραφίας.

γ)      Τέλος, οι συνεργαζόμενοι ως ερευνητική ομάδα μαθητές πρέπει να έχουν ξεπεράσει το σύνδρομο της αντιγραφικής ευκολίας και του λογο–κτόνου copy paste.

Πού επιδιώκω να καταλήξω; Στο απλό και το αυτονόητο: πρώτα εξασφαλίζω όλα τα προαπαιτούμενα, όπως καταγράφηκαν στα προαναφερόμενα, και μετά εισάγω, δοκιμάζω και εφαρμόζω μια μέθοδο και, εν προκειμένω, τη μέθοδο project. Η μέθοδος δε συνιστά αυτόματο διδακτικό πιλότο. Κάποιος τη χειρίζεται και την κατευθύνει στηριγμένος σε προϋποθέσεις και εργαλεία. Διαφορετικά, η κάθε μέθοδος και ιδιαίτερα αυτή του project, ως ιδιαίτερα απαιτητική, «λειτουργεί» εν κενώ, δηλαδή αναποτελεσματικά.

ΝΠ, 12/11/2012

Οι κοινότητες μάθησης οδήγησαν στη δημιουργία νέων εργαλείων, ή τα εργαλεία δημιουργούν κοινότητες μάθησης;

Με δεδομένη την ύπαρξη μιας απίστευτα πλέον αχανούς ποσότητας πληροφοριών, ειδικότερα μάλιστα στις δισεκατομμύρια σελίδες του παγκόσμιου ιστού, υπάρχει η θεμελιώδης ανάγκη αυτή η πληροφορία να είναι καλά οργανωμένη αλλά και εμείς, συνθέτοντας νέα πληροφορία, να την οργανώνουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πέρα όμως από την καλά οργανωμένη πληροφορία, ίσως πιο σημαντικό είναι να ξέρουμε ποιες, από όλες αυτές τις πληροφορίες, συνιστούν για εμάς ένα προσωπικό «δίκτυο» ενημέρωσης, μάθησης και οργάνωσής της…

Το ερώτημα λοιπόν που θέσαμε στον τίτλο, είναι πολύ δύσκολο, και σίγουρα δεν θα το διερευνήσουμε στο πλαίσιο αυτής της δημοσίευσης! Βασικός στόχος της είναι μόνο να παραθέσει κάποιες σημαντικές σχετικές πηγές, αλλά κυρίως πως μια παλιά ιδέα (οι κοινότητες μάθησης), μπορεί να πάρει μια νέα «μορφή», ως PLNs, δηλαδή Personal Learning Networks, μέσα από τα νέα εργαλεία των κοινωνικών δικτύων. Υπάρχουν πολλές και ενδιαφέρουσες σχετικές αναφορές (π.χ. το PLN – Δίκτυο Προσωπικής Μάθησης).

Σε συνέχεια μιας παρουσίασης (που έγινε στα ΠΑΚΕ Αττικής 13/02/2012, βλέπε και «Γνώσεις και Πληροφορίες – Blogs και Wikis…» στις 20/09/2011), συνεχίζουμε με μια νέα πιο εστιασμένη παρουσίαση για ενδεικτικές ιδέες και εργαλεία Web 2.0 με τα οποία μπορεί κανείς να δημιουργήσει ένα Προσωπικό Δίκτυο Μάθησης. Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα στο οποίο θα επανέλθουμε (ελπίζουμε σύντομα)!

Κοινότητες Μάθησης: Μέθοδοι και πρακτικές δημιουργίας και υποστήριξης

Πηγές:

Bloom_Digital_Taxonomy-v3

Creating_Connecting

Learning_Communities

PLN_Weisgerber_Butler

Understanding_Virtual_Pedagogies_IdeasLAB

Web2_Framework

Blooms_Qicksheets-281

 ΓΚ, 13/02/2012

Wikis: διαδικτυακά περιβάλλοντα στα οποία δουλεύουμε ταυτόχρονα…

Σε κάποιες ερευνητικές εργασίες, είναι πιο αποτελεσματικό ή μπορεί να είναι και  απαραίτητο, οι διάφορες ομάδες των μαθητών να δουλεύουν ταυτόχρονα την εργασία τους σε ένα κοινό διαδικτυακό χώρο. Θέλουμε δηλαδή πολλοί μαθητές, είτε ατομικά είτε σε ομάδες, να εργάζονται ταυτόχρονα για ένα κοινό έργο και να το μοιράζονται μεταξύ τους ή με άλλους (π.χ. δημιουργία ενός λεξιλογίου, ενός χρονολογίου, διαφορετικών βιογραφιών, καλλιτεχνικών έργων,  ή γενικότερα μιας θεματικής ενότητας και ενός γνωστικού αντικειμένου με πολλές υπο-ενότητες).

Κάποιες φορές συμβαίνει και οι ομάδες δημιουργίας ενός «τεχνήματος», να βρίσκονται σε διαφορετικές τοποθεσίες, οι οποίες μπορεί να είναι διαμοιρασμένες ακόμη και σε ολόκληρο τον κόσμο. Μια εντυπωσιακή τέτοια περίπτωση είναι και το βραβευμένο παγκοσμίως έργο: «Greetings From The World – GFTW«.

Τις παραπάνω απαιτήσεις μπορούν να ικανοποιήσουν τα wikis, τα οποία είναι διαδικτυακά περιβάλλοντα δημιουργίας συλλογικού περιεχομένου, επιτρέποντας σε οποιονδήποτε χρήστη να συμβάλλει στην ταυτόχρονη δημιουργία ή τροποποίηση κάθε μορφής περιεχομένου (κειμένου ή/και πολυμεσικού υλικού), χωρίς κατ’ ανάγκη να ανήκει σε κάποιον.

Κάθε στιγμή, οι χρήστες μπορούν να βλέπουν τη σελίδα τους, όπως φαίνεται στους υπόλοιπους χρήστες, πριν αλλά και μετά από τις αλλαγές που πραγματοποιούν, δημιουργώντας ιστοσελίδες πολύ εύκολα, χωρίς καμία γνώση προγραμματισμού. Η εγγραφή των χρηστών είναι συνήθως ελεύθερη ενώ ο κάθε χρήστης έχει τη δυνατότητα να προσθέτει πληροφορίες σε μία σελίδα χωρίς περιορισμό.

Πολλά από τα wikis (Wikipedia, Flicker, Slideshare, Pinterest, YouTube, Edutube) με την εμπεριεχόμενη ιδιότητά τους να δημιουργούν τεράστιες κοινότητες ατόμων, μετασχηματίζονται πλέον σε κοινωνικά μέσα (social media), τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν και για αναζήτηση – επιλογή υλικού αλλά και για δημοσίευση του περιεχομένου μιας ερευνητικής εργασίας.

Αν θέλετε να ξεκινήσετε κατευθείαν μια τέτοια προσπάθεια χωρίς ψάξιμο και ιδιαίτερες απαιτήσεις θα συνιστούσαμε δύο περιβάλλοντα: τα wikispaces (είναι από τα πιο διαδεδομένα wikis) και το wordpress (είναι από τα πιο διαδεδομένα blogs, όπου άλλωστε είναι φτιαγμένο και το παρόν ιστολόγιο).

Αν θέλετε να το ψάξετε, αρκεί να πλοηγηθείτε στην παρακάτω διεύθυνση, μια πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή διαδικτυακών τόπων με αναφορά σε ορισμούς, εργαλεία, παραδείγματα και συγκρίσεις των πιο διαδεδομένων wikis:

www.livebinders.com/play/play/222634 (Πηγή: www.schoolofthefuture.gr/km)

ΓΚ, 21/01/2012

Συγκεντρωμένο υλικό για τις Ερευνητικές Εργασίες

Πολλοί συνάδελφοι έχουν δημιουργήσει και συγκεντρώσει υλικό για το μάθημα των  Ερευνητικών Εργασιών στο Λύκειο. Παρακάτω παραθέτουμε πέντε διαφορετικές πηγές, στις οποίες συγκεντρώνεται ένα μεγάλο τμήμα από το μέχρι στιγμής σχετικό υλικό.

  1. Ιστολόγιο «Διδακτική της Πληροφορικής» (επιμέλεια του Β. Δρίμτζια)
  2. Ιστολόγιο «Εκπαιδευτική Τεχνολογία & Πληροφορική» (επιμέλεια του Ν. Μιχαηλίδη)
  3. Ιστολόγιο «Εργασίες Πληροφορικής – Ερευνητικές Εργασίες» (επιμέλεια του Δ. Σλαβούδη)
  4. Διαφάνειες για την Ενημέρωση των Μαθητών (επιμέλεια της Α. Τρικαλίτη, από το υλικό της Κ. Σχίζα)
  5. Διαφάνειες με μια Πρόταση Κατανομής των Τριώρων  (επιμέλεια της Α. Τρικαλίτη)

Ευχαριστούμε την Α. Τρικαλίτη (Σχολικό Σύμβουλο) για τις διαφάνειες που μας παραχώρησε.